Serce to wydajna pompa

Serce to wydajna pompaSerce spełnia funkcję pompy w układzie krwionośnym, musi ono regularnie pulsować, zwiększając się i zmniejszając. Każdy cykl ściskania-rozluźniania nazywamy uderzeniem serca. Serce można porównać do pustej w środku, mięśniowej torby o grubych ścianach. Przy każdym rozkurczu napełnia się krwią dopływającą z naczyń krwionośnych zwanych żyłami. Przy każdym skurczu z wielką siłą tłoczy krew do naczyń krwionośnych zwanych tętnicami. Nieustanne pompowanie sprawia, że krew bez przerwy krąży w organizmie, transportując tlen i składniki odżywcze do wszystkich jego części, a zabierając dwutlenek węgla i inne zbędne produkty przemiany materii. Aby serce nie napełniało się ciągle tą samą krwią, jaką przed chwilą odesłało do tętnic, narząd został wyposażony w kilka zastawek. Są to luźne, mające kształt kieszeni fałdy z silnej tkanki, przymocowane do wewnętrznych ścian serca. We właściwym momencie otwierają się i zamykają jak drzwi, dzięki czemu krew płynie przez serce w odpowiednim kierunku. obiady domowe Częstochowa

Tłoczona w jednym kierunku krew naciska na zastawki i przypiera je do ścian, by móc swobodnie przepłynąć. Jednak jeśli krew spróbuje płynąć w odwrotnym kierunku, kieszenie nadymają się jak balony i powstrzymują przepływ cieczy. Obecność zastawek stanowi gwarancję, że krew będzie przepływać przez serce wyłącznie w jednym kierunku, jak woda w rzece, a nie zacznie zawracać pod prąd, jak odpływ skierowany przeciwnie do przypływu. Dźwięk bijącego serca pochodzi od zastawek zamykających się przy każdym uderzeniu po to, by uniemożliwić zmianę kierunku przepływu życiodajnej cieczy. Skurcze serca są kontrolowane przez układ nerwowy zwany węzłem zatokowo-przedsionkowym. Podłogi Gdynia

Serce nie jest po prostu jedną pompą, czyli pojedynczą pustą torbą: można je raczej porównać do dwóch pomp położonych tuż obok siebie. Są oddzielone od siebie grubą i twardą ścianką działową, zwaną przegrodą. Uderzenia dwóch części serca są ze sobą skoordynowane. Pompa znajdująca się po prawej stronie (po lewej, jeśli patrzymy na rysunek serca) tłoczy zużytą krew o niskiej zawartości tlenu krótkimi tętnicami płucnymi do płuc. W płucach krew odbiera świeży transport tlenu. Następnie wraca krótkimi żyłami płucnymi do lewej pompy, znajdującej się z drugiej strony serca. Jest ona większa i lepiej umięśniona od prawej. Pompa lewa tłoczy odświeżoną krew przez aortę i inne główne tętnice do wszystkich części organizmu – aż po koniuszki palców u dłoni i stóp. Ta krew oddaje tlen i powoli dopływa do serca żyłami głównymi. Tutaj powraca do prawej pompy, by znów popłynąć do płuc.